Ύστερα από 4 ημέρες στο νοσοκομείο επιστρέψαμε σπίτι 3 άτομα από 2 που είχαμε φύγει. Και τώρα τι? Ένα πλασματάκι είναι κοιμισμένο και μόλις ξυπνήσει? τι θα κάνω? θα αρχίσει να κλαίει? και πως τελικά θα το ταίσω? πως θα το αλλάξω? πως θα το κάνω μπάνιο?
Πράγματα που σου φαίνονται βουνό και τελικά ως δια μαγείας όλα γίνονται απλά.
Οι πρώτες ημέρες είναι πραγματική κόλαση είναι η αλήθεια. Αρχικά η ψυχολογία σου είναι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Τη μια γελάς, την άλλη κλαις, μια κοιμάσε όρθια, μια σε βοηθάει η μανούλα σου ή η πεθερούλα σου αλλά ο μόνος που μπορεί να το ταίσει αυτό το πλασματάκι είσαι εσύ.
Είναι τόσο μαγικό να βλέπεις ένα τόσο δα μικρό πλασμάκι να έχει ανάγκη την αγκαλία σου, το άκουσμα της φωνής σου, το χτύπο της καρδίας σου. Είναι στιγμές που πραγματικά σου δίνουν κουράγιο.
Η εξάντληση είναι καθημερινή υπόθεση, ένα όμως έχω να πω.... ΝΑΙ θα κοιμηθείς και πάλι. Θα έρθει μια ημέρα για μένα ο 2ος μήνας που απλά θα κοιμηθείς ολόκληρο το βράδυ χωρίς το παιδάκι σου να ξυπνήσει.
Μεγάλωνει τόσο γρήγορα, κάθε μέρα είναι ένα άλλο παιδάκι, αρχίζει σιγά σιγά να σε κοιτάζει, να σε βλέπει, δειλά δειλά αρχίζει να σου χαμογελάει, να αντιδράει, να΄βγάζει ήχους, να λέει αγκού.... Και όλα αυτά μέσα στους πρώτους 3 μήνες της ζωής του.
Όλες οι δύσκολες στιγμές των πρώτων 40 ημερών ξαφνικά δεν υπάρχουν, δεν θυμάτε κανένας τίποτα.
Κουράγιο λοιπόν στις νέες μανούλες, κουραγιο λοιπον στους νέους μπαμπάδες, κουράγιο λοιπόν στο μικρό πλασματάκι.
Πράγματα που σου φαίνονται βουνό και τελικά ως δια μαγείας όλα γίνονται απλά.
Οι πρώτες ημέρες είναι πραγματική κόλαση είναι η αλήθεια. Αρχικά η ψυχολογία σου είναι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Τη μια γελάς, την άλλη κλαις, μια κοιμάσε όρθια, μια σε βοηθάει η μανούλα σου ή η πεθερούλα σου αλλά ο μόνος που μπορεί να το ταίσει αυτό το πλασματάκι είσαι εσύ.
Είναι τόσο μαγικό να βλέπεις ένα τόσο δα μικρό πλασμάκι να έχει ανάγκη την αγκαλία σου, το άκουσμα της φωνής σου, το χτύπο της καρδίας σου. Είναι στιγμές που πραγματικά σου δίνουν κουράγιο.
Η εξάντληση είναι καθημερινή υπόθεση, ένα όμως έχω να πω.... ΝΑΙ θα κοιμηθείς και πάλι. Θα έρθει μια ημέρα για μένα ο 2ος μήνας που απλά θα κοιμηθείς ολόκληρο το βράδυ χωρίς το παιδάκι σου να ξυπνήσει.
Μεγάλωνει τόσο γρήγορα, κάθε μέρα είναι ένα άλλο παιδάκι, αρχίζει σιγά σιγά να σε κοιτάζει, να σε βλέπει, δειλά δειλά αρχίζει να σου χαμογελάει, να αντιδράει, να΄βγάζει ήχους, να λέει αγκού.... Και όλα αυτά μέσα στους πρώτους 3 μήνες της ζωής του.
Όλες οι δύσκολες στιγμές των πρώτων 40 ημερών ξαφνικά δεν υπάρχουν, δεν θυμάτε κανένας τίποτα.
Κουράγιο λοιπόν στις νέες μανούλες, κουραγιο λοιπον στους νέους μπαμπάδες, κουράγιο λοιπόν στο μικρό πλασματάκι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου