Το καλύτερο που μπορεί να σου συμβεί είναι να είναι ο άντρας σου κατά τη διάρκεια της όλης διαδικασίας της γέννας μέσα. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Η μαία μου είχε πει ότι όταν φτάσει η ώρα που θα μπεις για να γεννήσεις θα πρέπει να έχεις την καλύτερη ψυχολογία. Βάψου λίγο πριν μπεις στο μαιευτήριο, βάλε το καλύτερό σου χαμόγελο και σε αναμένω. Η Σοφία είχε πραγματικά απόλυτο δίκιο.
Την προηγούμενη μέρα - γιατί μπήκα με ραντεβού - είχα τρελή αγωνία. Το πρωί όμως στις 6 που πήγα στο μαιευτήριο έκανα ακριβώς ότι μου είπες. Βάφτηκα και είπα... και τώρα πάμε να το χαρούμε.
7 ώρες με οδύνες και πραγματικά είσαι μια χαρά. Πονάς για δευτερόλεπτα και μετά είσαι τέλεια. Κάνεις πλάκα, γελάς με τον άντρα σου, τον γιατρό σου και τη μαία σου. Οι άλλοι έξω είναι τρελαμένοι εάν είσαι καλά και εσύ το έχεις ρίξει στο χαβαλέ.
Είμαι σίγουρη τελικά ότι όλα είναι θέμα ψυχολογίας. Σε ευχαριστώ Σοφία.
Και μετά από 7 ώρες σου λένε οτι τελικά πρέπει να μπεις για καισαρική. Εκεί σε πιάνουν τα κλάματα, αλλά τελικά σου λένε ότι σε μισή ώρα θα κρατάς το παιδάκι σου αγκαλιά και εκεί πάλι χαμογελάς.
Θυμάμαι την ώρα της καισαρικής που η Σοφία μου έλεγε τα πάντα. Εμένα τα μάτια μου ήταν καρφωμένα στο ρολόι και το μόνο που ήθελα να ακούσω ήταν το κλάμα του μωρού. Πραγματικά σε 10 λεπτά από τη στιγμή που μπήκα στο χειρουργείο είχα το μωρό μου στην αγκαλιά μου. Ηταν 13.35 μ.μ.
Αυτό δεν περιγράφεται με καμία λέξη. Ίσως γιατί ακομα δεν έχεις συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί. Το έχεις αγκαλιά και απλά κλαις.... εκείνη τη στιγμή το μόνο που ξέρεις να κάνεις είναι να κλαις... από χαρά, από ανακούφιση.
Μέσα στην πρώτη ώρα από τη γέννα μπήκε ο άντρας μου ξανά μέσα, γιατί ως γνωστών δεν αφήνουν τους άντρες να μπαίνουν στην καισαρική. Όταν ήρθε λοιπόν θήλασα για πρώτη φορά το παιδάκι μου. Εκεί μαζί με τον άντρα μου, οι τρεις μας ή μάλλον οι 4 μας διότι ήταν πάντα εκεί μαζί μου και η Σοφία η μαία μου.
Η μαία μου είχε πει ότι όταν φτάσει η ώρα που θα μπεις για να γεννήσεις θα πρέπει να έχεις την καλύτερη ψυχολογία. Βάψου λίγο πριν μπεις στο μαιευτήριο, βάλε το καλύτερό σου χαμόγελο και σε αναμένω. Η Σοφία είχε πραγματικά απόλυτο δίκιο.
Την προηγούμενη μέρα - γιατί μπήκα με ραντεβού - είχα τρελή αγωνία. Το πρωί όμως στις 6 που πήγα στο μαιευτήριο έκανα ακριβώς ότι μου είπες. Βάφτηκα και είπα... και τώρα πάμε να το χαρούμε.
7 ώρες με οδύνες και πραγματικά είσαι μια χαρά. Πονάς για δευτερόλεπτα και μετά είσαι τέλεια. Κάνεις πλάκα, γελάς με τον άντρα σου, τον γιατρό σου και τη μαία σου. Οι άλλοι έξω είναι τρελαμένοι εάν είσαι καλά και εσύ το έχεις ρίξει στο χαβαλέ.
Είμαι σίγουρη τελικά ότι όλα είναι θέμα ψυχολογίας. Σε ευχαριστώ Σοφία.
Και μετά από 7 ώρες σου λένε οτι τελικά πρέπει να μπεις για καισαρική. Εκεί σε πιάνουν τα κλάματα, αλλά τελικά σου λένε ότι σε μισή ώρα θα κρατάς το παιδάκι σου αγκαλιά και εκεί πάλι χαμογελάς.
Θυμάμαι την ώρα της καισαρικής που η Σοφία μου έλεγε τα πάντα. Εμένα τα μάτια μου ήταν καρφωμένα στο ρολόι και το μόνο που ήθελα να ακούσω ήταν το κλάμα του μωρού. Πραγματικά σε 10 λεπτά από τη στιγμή που μπήκα στο χειρουργείο είχα το μωρό μου στην αγκαλιά μου. Ηταν 13.35 μ.μ.
Αυτό δεν περιγράφεται με καμία λέξη. Ίσως γιατί ακομα δεν έχεις συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί. Το έχεις αγκαλιά και απλά κλαις.... εκείνη τη στιγμή το μόνο που ξέρεις να κάνεις είναι να κλαις... από χαρά, από ανακούφιση.
Μέσα στην πρώτη ώρα από τη γέννα μπήκε ο άντρας μου ξανά μέσα, γιατί ως γνωστών δεν αφήνουν τους άντρες να μπαίνουν στην καισαρική. Όταν ήρθε λοιπόν θήλασα για πρώτη φορά το παιδάκι μου. Εκεί μαζί με τον άντρα μου, οι τρεις μας ή μάλλον οι 4 μας διότι ήταν πάντα εκεί μαζί μου και η Σοφία η μαία μου. 
