Τελικά το να είσαι εργαζόμενη μητέρα μπορεί να είναι εύκολο αλλά μπορεί να είναι και δύσκολο. Όλα εξαρτώνται τελικά από το πως σε αντιμετωπίζουν στην εταιρία στην οποία εργάζεσαι.Δυστυχώς για μένα το να είμαι εργαζόμενη μητέρα είναι ότι πιο δύσκολο θα μπορούσε πραγματικά να μου συμβεί. Αγαπώ την δουλειά μου, μου αρέσει πολύ να δουλεύω αλλά εάν τελικά είναι να διαλέξω μεταξύ της οικογένειας μου και της εργασίας μου θα πω αναμφισβήτητα το πρώτο. Δουλειά μπορώ υποθέτω να βρω άλλη, αν και δύσκολα τα πράγματα έτσι όπως έχουν γίνει στην Ελλάδα, νέα οικογένεια όμως δεν θέλω.
Είμαι νέα μητέρα με 6 μηνών παιδάκι και είμαι αναγκασμένη να ταξιδεύω εκτός Ελλάδας συχνά και να είμαι εκτός σπιτιού για τουλάχιστον 3 ημέρες τον μήνα. Είναι αστείο έτσι; Ιδικά όταν σου λένε take it or leave it. Έτσι είναι όμως τα πράγματα στις πολυεθνικές, δεν υπολογίζουν τίποτα και κανέναν. Το πιο φρικτό όμως είναι να αντιμετωπίζει και η αφεντικίνα σου την κατάσταση με τρομερή αναισθησία.
Έλειπα λοιπόν αυτές τις ημέρες πάλι για δουλειά. Μακρυά από το παιδάκι μου και τον άντρα μου. Πως μπορείς να υποχρεώνεις μια μητέρα που έχει 6 μηνών παιδί να λείπει τόσο συχνά; Όσες φορές και εάν έχω αναρωτηθεί δεν μπορώ να βρω την απάντηση. Πραγματικά ψάχνω την απάντηση και δεν την έχω.
Οι φοβίες είναι πολλές, μήπως κάνω κακό στο παιδί μου; Μήπως στεναχωριέται, του χαλάω το πρόγραμμα, θα με ξεχάσει, θα πει την μητέρα μου τελικά η την μητέρα του άντρα μου μαμά; Πολλά είναι τα ερωτήματα στα οποία πραγματικά δεν έχω απάντηση.
Και εκτός αυτού έχω και έναν άντρα που και εκείνος ταξιδεύει πολύ τον τελευταίο καιρό και τελικά αυτό το μικρό ανθρωπάκι μεγαλώνει με τις γιαγιάδες του.... και ναι συνεχίζουν να με υποχρεώνουν να ταξιδεύω συχνά. Χωρίς καμία ενοχή.
Για μένα όμως μεγαλύτερη σημασία έχει ο άνθρωπος μου και το παιδάκι μας. Calm down μου είπε το αφεντικό μου... you have to be hard for your baby... προτιμώ να είμαι ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ μου παρά να είμαι μακρυά.
Εργαζόμενη μητέρα μπορώ να γίνω και αλλού, σωστή μητέρα όμως με αυτές τις συνθήκες δεν μπορώ.
